Konkurs wierszy patriotycznych Władysława Bełzy

   

    7 listopada 2017 r. w Gimnazjum im. Longina Komołowskiego odbył się konkurs wierszy patriotycznych Władysława Bełzy, który był skierowany dla uczniów klas 3-4. Idea  organizacji minionego konkursu zarodziła się już przed wakacjami jesiennymi, a zadaniem dla uczniów było nauczyć się wiersza na pamięć.

 

  Przed recytacją wierszy nauczycielka nauczania początkowego Bożena Sienkaniec przedstawiła prezentację życiorysu poety Władysława Bełzy dla uczestników konkursu i innych obecnych na sali. Także, powołała komisję, w skład której wchodziły p. Ludmila Narkiewicz, czasowo pełniąca funkcje dyrektora, p. Janina Gudalewicz, starszy nauczyciel historii, p. Grażyna Paulauskienė, nauczycielka języka polskiego.

 Uczniowie klasy 1 i 2 byli zaproszeni jako goście, gdyż deklamowali wiersze poety Wł. Bełzy: ,,Katechizm polskiego dziecka” i ,,Abecadło o chlebie.” Natomiast uczestnicy klasy 3 i 4 zmagali się między sobą i deklamowali wiersze czule i szczerze. Doświadczone jury wyłoniła zwycięzców i ogłosiła werdykt. Najlepiej wykazała się w recytacji Gabriela Klukowicz, uczennica klasy 4, z wierszem ,,Modlitwa za Ojczyznę”, II miejsce zajął Tomas Niedzwieckij, uczeń klasy 3, z wierszem ,,Czem będę?” i III miejsce zdobyła Maja Brażyckaja, uczennica klasy 3, z wierszem ,,Co kochać?”

  Pani Ludmiła Narkiewicz podziękowała uczniom za udział i zapoznała uczestników konkursu z wynikami i poinformowała, że zwycięzcy konkursu wystąpią z wierszami na uroczystości Odzyskania Niepodległości Polski, która odbędzie się  10 listopada w naszym gimnazjum.

  Trochę informacji o poecie Władysławie Bełzie.  Urodził się 17 października 1847 roku w Warszawie. To poeta, który uczył dzieci najlepiej kochać Polskę. To wielki piewca polskości i nauczyciel patriotyzmu. Uczył myśleć i czuć po polsku, którego książki dla najmłodszych były zawsze poszukiwane przez rodziców. Stało się jednak inaczej. Choć jeszcze w 1948 roku Juliusz Kleiner nazywał poetę „narodowym poetą dzieci“ czy „poetą młodych Polaków“, dziś autor „Katechizmu polskiego dziecka“ jest praktycznie nieznany.

  Napisał wiele zbiorków dla dzieci, m. in.: zbiorek poetycki pt. „Podarek dla grzecznych dzieci“, książeczkę dla dzieci, zatytułowaną: „Abecadlnik w wierszykach dla polskich dzieci“, a później kolejną – zatytułowaną: „Upominek dla młodzi polskiej na pamiątkę trzechsetnej rocznicy Unii Lubelskiej“, przypominającą niektóre karty z dziejów Polski. Pod koniec 1871 roku poeta otrzymał nakaz niezwłocznego opuszczenia granic państwa pruskiego, jako „niepożądany cudzoziemiec“, zbyt „niespokojny“ polski działacz narodowy. Po opuszczeniu granic terytorium pruskiego wyjechał do Lwowa, gdzie został na stałe.Był inicjatorem stowarzyszeń kulturalnych. Pracował w drukarni i wydawał podręczniki. Na okres lwowskiej ponadczterdziestoletniej pracy literackiej Władysława Bełzy przypada ogromna liczba publikacji wydanych z myślą o młodym czytelniku, to: „Zaklęte dzwony. Legenda z dziejów polskich“ (1876 r.), „Dawni królowie tej ziemi. Treść dziejów polskich dla dzieci…“ (1887) i wreszcie „Katechizm polskiego dziecka. Wiersze“ (1900). W wierszach  poeta nawołuje do bezgranicznego oddania się sprawie Ojczyzny, mówi o miłości do języka polskiego, o poszanowaniu i czci dla polskich tradycji narodowych (‘Polska mowa’, ‘Ziemia rodzinna’), uczy wiary, że ‘Jeszcze Polska nie umarła, póki my żyjemy…’ Jego wiersze mają charakter wychowawczo-dydaktyczny. Poeta zmarł we Lwowie 29 stycznia 1913 roku. Został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim w bliskim sąsiedztwie innych sławnych Polaków, m.in. Marii Konopnickiej i innych.

  Dorota Piasecka w jego portrecie literackim podkreśla, że „był jednym z twórców w okresie niewoli narodowej, którzy z uporem i konsekwencją budzili przez całe dziesiątki lat w swoich młodziutkich odbiorcach głębokie umiłowanie Ojczyzny, najwyższy szacunek dla jej tradycji historycznych i kulturowych oraz stałą gotowość do najwyższych poświęceń dla Polski. Wierzył niezłomnie, że ‘ziarno patriotyzmu’, zasiane w dzieciństwie, wyda plon obfity w wieku dojrzałym“.  Poeta zmarł we Lwowie 29 stycznia 1913 roku. Został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim w bliskim sąsiedztwie innych sławnych Polaków.

Informację zebrała Bożena Sienkaniec, organizator konkursu i nauczyciel klas początkowych.

Comments are closed.